یک سال زمان برد تا به نبودش عادت کردم....بعد دوسال جدا شدم الانم حالم خوبه و هیچ حسی بهش ندارم
نه. یه پولی هم دستی میخواست بگیره بره. خیلی کم پیدا میشه، مردی که مهریه بده. اشغالا انگار نه انگار که حق زنه. انگار پول رو میخوان بریزن دور. دلشون نمیاد. انقدر اذیت میکنن که پشیمون میشی. انقدر دادگاهها میبرن و میارن... تهران هستم. هرکاری توافقی کردین همون میشه. وگرنه علافیه
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز