خانه دارم با یه پسر 2سالو نیمه
تحصیلاتم فوق دیپلمه .... چندوقته فکر شاغل شدن افتادم ولی نمیدونم با این مدرک دنبال چه کاری برم .... تو فکر دانشگاهم هستم پیام نور روانشناسی بالینی ... ولی هم برای شغل هم تحصیل نیاز دارم پسرمو جایی بذارم مامانم که اصصصصصصلا قبول نمیکنه مادرشوهرمم درگیره بچه دخترشه .... مهدکودکم کلی هزینشه بیشتر حقوقم میره خیییییییلی دلم گرفته چرا مامانم مثل مامانای دیگه بچمو نگه نمیداره منم یکم پیشرفت کنم خیلی فکرم داغونه
توقع بالا
بچه نمیوردی
قبل از بچه اوردن فکر میکردی
از مامانت انتظار نداشته باش هیچ وقت.همین که مامانا مارو تا اینجا رسوندن دستشون درد نکنه مدیونشونیم که از خودگذشتگی کردن.خودمونم بچه داریم میفهمیم چقد سخته بزرگ کردن تربیت کردن.پس بی انصافیه بچه هامونم نگه دارن.
بنظرتون خانه داری الانم بهتره یا شاغل شم به زوره مهد و اینا ؟ حس میکنم خیلی بدبختم که چشمم به دست شوهرمه
امشب تو دعوا اینقدر سرکوفت زد که ببین مامانم و مادرای مردم نوهوهاشونو نگه میدارن منم دوس دارم بری سرکار ولی مادر تو مثل مادرای دیگه نیس
از ساعت 7صبح تا 10 شب سرکاره خودش ولی جدیدا زیادی منت میذاره در حالی که من در حدی کم خرجم که مثلا یه نمونش 1ماه پیش بعد از 3سال رفتم خرید لوازم ارایش ....ولی با این وجود جدیدا منت میذاره سر حتی خرید خوراکی خونه
باور کن تقصیر خودته.اصلا بدگویی یا انتظارتو از خانوادت پیشش نگو.نزار اصلا حرف بزنه.کم خرج هم نباش.نباید منت بزاره که.بگو دوس ندارم برم سرکار میخوام به تربیت بچم برسم به غذاش مکمل هاش به همه کاراش خودش کلی کاره.علاقه نشون نده برا کار.بزار خودش به همه امورات برسه.خرج نکنی ارزش هم نداری.خانواده ها باهم فرق دارن شاید خواهرشوهرت حسابی هوای مادرشو داره بهس پول میده چه میدونی تو.نزار پرو بشه.انقد قربون مامانت برو پیشش و بگو بنده خدا دست تنهاس وظیفه منه بهش کمک کنم نه اون تا شوهرت نگه بچه برامون نگه دارن
