داستان زندگی

کم کم نسبت به همه چیز سرد شد دیگه اصلا به بابام اهمیت نمیداد ولی هنوز با ما مهربون بود و هوامون داشت تا از دست بابا در امان بمونیم ولی دیگه مثل همیشه پیشمون نبود تا وقتی بابا بیرون بود دنبال مواد کوفتیش میگشت مامانمم بیرون بود و قبل این که بابا به خونه برگرده به خونه بر میگشت چون درسته که بابا معتاد شده بود ولی هنوز اون تعصب بیخود و نابجاشو همراهش داشت مامان هر موقع از بیرون میومد برای من و خواهرم که تنها فرزندانشون بودیم کلی لباس های جدید میورد که خیلیم خوشگل و زیبا بودن و همینطور لباس های خودشم جدید میشد و به طلا و جواهراش اضافه میشد  که توی هزار تا سوراخ قایمشون میکرد تا یه وقت بابا برشون نداره

با معتاد شدن بابا و خبر دار شدن خانواده اش طرد شد ولی فقط بابا طرد شده بود و هنوز هم با ما در ارتباط بودن ولی دیگه هیچ حمایت مالی از طرف اونا نداشتیم و هر روز یک گام به سوی زندگی بد تر برمیداشتیم و این بین رفتار های عجیب مامان هم که دیگه بدتر و جوری شده بود که دیگه قبل از بابا به خانه نمیامد و خیلی دیر وقت به خونه میومد و این باعث افزایش دعواها شده بود هر موقع مامان به خونه میومد بابا به جونش میفتاد یا وقتی لباس های نو را تو تن ما و مادرم میدید به ما میگفت باید همین حالا لباس ها را در بیارید و ما از سر بچگی میگفتیم چرا خوشگله که و این جوری دعوا را شدت میدادیم

مرسی گلم

روزا همینجوری با دعوا و کتک کاری میگذشت تا اینکه مامانم تصمیم به طلاق گرفت و بابام هم که دیگه مواد تمام هوش و حواسشو کامل برده بود اصلا براش مهم نبود و عینه اب خوردن مادرم و طلاق داد و حضانت ما را هم به مادرم داد بعد از طلاق مامان و بابا  رفتیم به خونه ی بابابزرگ ماتوی این مورد شانس اورده بودیم که هم خانواده ی مامان هم خانوادهی بابا پولدار بودن و میتونستن حمایت کنن

با وارد شدن به خونهی بابا بزرگ اولین کسی که خوش حال شد خواهرم بود چون من هنوز بچه بودم به سن تکلیف نرسیده بودم تا فشاراش روم قرار بگیره ولی خواهرم که هشت سال از من بزرگتر بود نه اجازه ی بیرون رفتن داشت نه حتی نخوندن یک نماز

چی شده

بقیشو با عرض معذرت فردا میزاذم چون تایپ کرده ها تموم شد حال تایپ ندارم مرسی

چی

فردا گلم ببخشید