مامانا من واقعا از دست پسرم عاجز شدم اصلا دل به درس نمیده باید بالا سرش وایسم کلمه به کلمه بهش بگم تا بنویسه اونم با کلی غر وسطش هی میره دستشویی ۴۰/۴۵ دقیقه میمونه اون تو یه ذره بهش فشار میارم مریض میشه یه هفته ده روز میفته گوشه خونه
دیگه میخوام ولش کنم پیگیر تکالیفش نشم بذارم بره مدرسه اونجا خودشون باهلش برخورد کنن حس میکنم خیلی خیالش از من راحته مطمئنه من کم کاریاشو جبران میکنم
مدرسه رفتنشم داشتانه هر روووز باید بهش بگم لباسشو از کجا برداره حوراب بپوشه و .....
با جایزه هم حتی انگیزه نمیگیره اصلا هیچیی
چندم؟؟
بازه زمانی کوتاه تقسیم کن درسشو ۱۵ دقه درس بخونه ده دقیقه استراحت و خوراکی
خوراکی چی دوست داره تایمر بذار کنارت کوک کن بگو مثلا بیا ۱۵ دقه درس بخونیم بعدش یه کم پفک بده بهش کارتن مورد علاقه شو ببینه دو ساعت وقت بذار بعد هر دو برید به کاراتون
بعد دوباره اگه درس داشته باشه
بازم اینکارا رو تکرار کن
یعنی چطور کم کاریاشو جبران میکنی
تکالیفشو مینویسی ؟
به بد خطی یا خوش خطیش زیاد کار نداشته باش
اونا بذار معلم تذکر بده
ببین بچه من هر سال رفوزع میشد الان نمراتش 18شده
تنها کاری که کردم جایزه زیاد بهش میدم
با صبوری و حوصله درس میدم
مثلا با دعوا نمیگم یالا پاشو درس بخون!!
میگم مثلا پنج دقیقه دیگه درس میخونی یا ده دقیقه دیگه؟
یا وسط درس خوندن میگم میخوای استراحت کن اذیت نشی..
و خیلی کارهای دیگه
کلا صبر محبت توجه به احساسات بچه تشویق و مثبت و کادو دادن بچه رو سر ذوق میاره
هی باهاش تمرین و تکرار میکنم کناب کار میگیرم تمرین اضافه میکنم درسا رو یاد بگیره به خودش بگم اصلا انجام نمیده یا مثلا تو دو ساعت یه خط غلط غلوط مینویسه من باید هی بهش بگم درست کنه ولی جاش نمینویسم
اینم البته زیاد بگی اثرش میره
همش باهاش در مورد شغل آینده اش حرف بزن
البته از الان سختیاش رو نگو کلا نمیره سراغ هیچکاری
مثلا امروز بگو یه کارتن دیدم در مورد شغل ها تو دوست داری بزرگ شدی چه کاره شی
وقتی گفت تشویقش کن اصلا نگو با این وضع درس خوندنت آره مثلا مهندس میشی حتما
