بخشیدن‌

مادرم رو بخشیدم و از افسردگی سی و چند ساله نجات پیدا کردم

نه میتونم نه میخوام😏

ضمنا کسی که بهت اسیب زده دوباره هم میزنه

اول همه رو بخشیدم. بعدش تکرار کردن چیزایی که باعث نبخشیدنم بود. حالم هم تغییری نکرد!

فهمیدم که نمیشه همه رو بخشید...

الانم به این فکر نمیکنم حتما باید نبخشم یا ببخشم

رها کردم

نمیدونم درسته یا نه...اما الان بهتره بنظرم

قبلش زبونی گفته بودم بخشیدم ولی انگار ضمیرناخودآگاهم هنوز درگیر بود همیشه کابوس میدیدم و تو خواب مادرم در حد مرگ منو میزد و در حد خفگی پیش میرفتم ،ی سری با مطالب خودشناسی و قانون جذب و اینا آشنا شده بودم فهمیدم این چیزیه که باید رها کنم ،با خودم فکر کردم و خودمو جای مادرم گذاشتم درکش کردم فهمیدمش به این درک رسیدم که اونم یه انسانه که برای اولین بار داره زندگی رو تجربه میکنه آگاهیش در همین حد بوده اون هم زخم خورده پدر و مادرش بوده و،،،،،، پس دوباره بخشیدمش و برایش از خدا طلب آمرزش و بخشش کردم برای دعای خیر کردم و دیگه اون خوابها رو ندیدم ،الان هم به محض اینکه این افکار و گذشته سراغم میاد سریع خودمو تو لحظه احساس میکنم و نمیزارم این افکار منو با خودش همراه کنه

حسین ٱرا رو سرچ کن پیجش یا گوگل حتماااا ببین البته خیلی ها هستن ولی حسین اُرا روونتر حرف میزنه ،قرآن هم با معنی بخون خیلی بهتر کمک میکنه

جویس مایر و جول اوستین هم سرچ کن عالیه ن اینها کسایی هستند که تونستند از خودشون رو نجات بدن سرگذشتشون بسیار جالبه و الان سخنران انگیزشی هستند یاد میگیری چجوری ببخشید وشفا بگیری هم روحی هم جسمی

اولین قدم رو بردار و از خدا بخواه کمکت کنه و راه رو بهت نشون بده

حتماااا جواب میده اصلا اینو باید یک نشونه ببینی ،خدا که نمیاد مستقیم برات کاری بکنه اون راه رو نشونت میده این تویی که باید قدمهای کوچیک برداری و نشونه ها رو دنبال کنی ،شاید چند سال طول بکشه ولی از سیاهی بیرون میای نشونه ها رو جدی بگیر ،ی حرف ،ی معرفی ،ی تابلو،ی صدا هر چیزی میتونه نشونه ای از طرف خدا باشه برای پیدا کردن راهت