کاش میشد نبود.دائم فکر میکنم مگه چی میشد من نبودم؟منی که نه واس کسیم نه کسی واس منه.خودمم و خانوادم.سنم بالاست ولی ادم ضعیفی هستم و دائم میگم چرا این همه زندگی سخته.زندگی بقدری سخته که با بالا رفتن سنت مشکلاتت هم به همون اندازه بزرگ میشن و مشکلاتی که شاید هیچ راهی برای حلشون نباشه خودشونو نشون میدن.
گاهی با خودم میگم چی میشد لااقل تو همون دبیرستان معلما،معلم دینی یا هرکس دیگه همون اول کاری بهمون میگفتن که "بچه جان،زندگی آسون نیست حتی اگه کتابای مقدس هم گفته باشن و هر احد الناسی گفته باشه هیچ وقت زندگی اسون نیست و نخواهد بود" کاش از اون موقع اگاهمون میکردن شاید الان هضم این همه مشکل واسمون بهتر میشد.
اگه یه کار خوب پیدا کنی خیلیاش حل میشه
ازم پرسیدن چرا مشغول این کارت شدی.بهشون جواب دادم خیلی وقتا تو زندگی اختیاری از خودت نداری.جبر زندگی طوری هست که مجبور میشی خیلی کار ها رو بکنی.کارهایی که فقط فرسودت میکنن و این فرسودگی ممکنه جسمی یا روحی یا هر دوتاش باشه . که متاسفانه برای من هردوش با چاشنی بیشتر و ادویه ی بیشتر فرسودگی روحیه.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-11 ثانیه پیش
-11 ثانیه پیش
-8 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز