خودکشی هوو

مهم نیست تو از چی بدت میاد و از چی خوشت میاد.. من هم به این آقا نچسبیدم، چه تو خوشت بیاد یا نیاد.. بلکه ایشون با اصرار خیلی زیاد و به بهونه ی خوشبخت کزدن پسرم، منو راضی کرد قبول کنم. پولی هم تا حالا از هیچ مردی نگرفتم، همیشه دستم توی جیب خودم بوده. حرفای سطح پایین و عقده ایت را هم برای خودت نگه دار. یه عده آدم باشعور اومدن اینجا اظهارنظر کردن، قدمشون سر چشم؛ اما امثال تو که نمیدونم از کجا گزیده شدید که میاین عقده هاتونو سر دیگران خالی کنید، با وجود اینکه نوشته بودم کسی اینجا بی ادبی نکنه، واقعا مایه ی تاسف هستید

ببین خواهر، من اگر قبول کردم صیغه بشم، پولی از این آقا یعنی شوهرم نگرفتم. به خاطر اینکه میدیدم درد بی پدری بچمو اذیت میکنه و ایشون خداوکیلی رفتار محبت آمیزی با بچم داشت، قبول کردم همسرش بشم. زمانی هم که همسرش شدم، همسر دیگه نداشت که آوار بشم رو زندگیش. حس تعلق خاطر هم همیشه بین همسرا هست، چه عقد، چه صیغه. از طرفی، هردوی ما معذوریتهایی داشتیم که نمیتونستیم عقد دائم بشیم. من هم از عقد دائم میترسیدم. هرچند این سه ماه که فهمیدم هوو دارم، ایشون خیلی به عقد دائم من و خودش اصرار داشتن، اما من به خاطر معذوریتهای خودم نمیتونستم قبول کنم. حالا هم که دیگه هووم که ایشونم صیغه ایه و بعد منه، قهمید و از ترس خودکشی مجددش، عقب نشینی کردیم..

چییی میگی تو.. این خانم ول کن نیست.. اینو از کجا آوردی، همینجوری به ذهنت رسبده، گفتی من هم یه چیزی بگم.. من دو ساله همسر این آقا بودم. خانم اومده سر من.. بعد که منوجه شدم از همسرم خواستم صیغه مون را فسخ کنه، همسرم زیر بار نمیره.. درضمن، با اصرار زیادش باهاش ازدواج کردم.. ایشون به قول خودش میخواسته اون خانم جوان را از منجلاب نجات بده، زندگی خودمون و بچه هامونو قربانی کرده.. به هر حال سه ماهه فسخ و بذل مدت ازش خواستم و من کمترین تقصیری بابت فهمیدن هووم و خودکشیش ندارم. راست میگن توی نی نی سایت زنها دشمن همجنس خودشونن