آخه خانواده با خانواده فرق داره .در حدیکه بشه خوراک خوب تامین کرد. سالی ۲ تا سفر رفت .مدرسه و لباس خوب براشون تامین کرد و ۲ تا کلاس مهارتی و ورزشی برن و موقع کنکور و شغل کمی دستشون رو گرفت و البته برای ازدواج و آیندشون یه سرمایه ی کوچیکی آدم داشته باشه هزینه کنه چون الان بچه به تنهایی نمیتونه از پس مخارج بربیاد .من طرفدار ساده زیستی هستم اتفاقا و معتقدم بچه نباید مصرف گرا و لوس بار بیاد .باید بتونه از پس خودش بربیاد و بعد از ۱۸ بره دانشگاه و بلافاصله سرکار .ولی تورم همیشه جلوتر از ما میره باید به فرزند توی تشکیل زندگی کمی کمک کرد .
کافه گردی و تجملات و لباس برند و سفر خارجی و خوراک لوکس عجیب و غریب منظورم نیست ابدا
اما اگر بچه ها دختر و پسرن لااقل هرکدام یک اتاق برای حریم شخصی داشته باشند .اگر هم جنس باشند خونه ی دوخوابه هم کافیه .
من خواهر نداشتم خیلی دلم میخواست باهام خوب باشه خیلی تلاش کردم الانم بدی نمیکنم فقط هم من هم شوهرم رهاش کردیم انگار نیست
دلم میخواد اگه بچه دوم اوردم اینجوری نشن
البته اصلاااا دلم بچه دوم نمیخواد میگم برا یه دونه سنگ تموم بزاریم بهتره
من یه خواهر بزرگتر از خودم دارم که وقتی خیلی بچه بودم ازدواج کرد از اون موقع تک فرزندم انگار ( ازدواج نکردم)و اینکه فکر کنید تنهایی های همو پر کردیم نه اصلا اینطور نبوده و هیچ تاثیری توی زندگی هم نداشتیم گاها شاید سالی یکبارم همو نبینیم و متاسفانه الان دوره ای شده که خواهر و برادرا مثل قبل پشت هم نیستن و گاهی سایه همو با تیر میزنن
بخدااا هرکی میشناستش همینومیگه
اما من فقط و فقط دودل شدم که یکی بیارم هم پسرم از تنهایی دربیاد هم شااید این مرتیکه رفتارش با پسرم بهتربشه
اینم بگم ما چندین ماه برای شناخت وقت گذاشتیم
عقدموقت کردیم رفت و امد داشتیم خانواده ها هم همینطور..
کوچیکترین نکته ی بدی ازش ندیدم
اما ب تازگی کلا عوض شده.. خرش از پل گذشته انگاری
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
21 ثانیه پیش
21 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز