من پنج سال میشه که عاشق معلمی شدم که مدت زمان محدودی دبیرم بوده
ایشون حتی حدودا 10 سال از مامانم هم بزرگتره
این علاقهی شدیدی که بهش دارم از سر ضعف یا کمبود محبت نبود و نیست و حتی از احتضای سنم هم نیست
به طرزی بهش علاقمندم که 24 ساعته فکرش سراغمه و خواسته یا ناخواسته توی این چند سال خیلی ازش ضربه خوردم که کار به روانشناس هم کشید ولی خب باز ذره ایی از علاقم بهش کم نشد
اینم بگم که فقط و فقط یه علاقه واقعی بهش دارم که زودگذر نیست و میل ج هم ندارم بهش
از طرفی من فقط17 سالمه
برای شما هم پیش اومده؟
ارتباطتتو قطع کن
نباید بخاطرش سرزنش بشی
باهاش در میون بزار ، این یه مبحث روانشانسیه
بله ولی نه اونقدر شدید ک بستری لازم شیم
همسنیم
پیش اومده از معلمی خوشم بیاد ولی خب موقت
منم زماني كه دبيرستان بودم يكي از معلمارو خيلي دوست داشتم. مثلا هميشه تصور ميكردم باهاش وقت ميگذرونم و دوست خيلي صميميم شده. يعني خيلي تو ذهنم بود.
ولي الان يادمم نيست حتي اسمش رو😂
این مشکل بر میگرده به روح
شاید زندگی قبلی با این خانم رابطه احساسی داشتی
این حس از بُعد جسم جداست
آره دو تا از همکلاسی هام تو ۱۷ سالگی عاشق معلممون شده بودن
هرکدوم عاشق یکی
ب جنس مخالفم علاقه داری
تو نوجوونی پیش میاد
منم دوران دبیرستانی دختر کلاس دوازدهم خوشم اومد میرفتم یواشکی نگاش میکردم
وای منم راهنمایی عاشق دبیر علوممون شده بودم انقد دوسش داشتم که تابستون ب یادش گریه میکردم چطوریه واقعا این حس خخخ
