شهید اسماعیل نبیل دیرانی، یکی از شهدای لبنانی است که سه ماه قبل، در محرم ۱۴۰۵ به شهادت رسید. او سه سال قبل، توسط نیروهای رژیم صهیونیستی مجروح و به کما رفت و در این سفر نورانی و تجربه نزدیک به مرگ، به خدمت مولای متقیان رسید و خبرهایی از عالم بالا با خود آورد!
او به محض سلامتی مشغول کار بر روی مفاهیم و حفظ قرآن شد و پسرانش را توصیه کرد که حافظ قرآن شوند. او دیده بود که قرآن چه جایگاهی دارد...
اسماعیل کمتر از قبل حرف می زد، تا اینکه با اصرار دوستانش، آنچه از این سفر معنوی دیده و شنیده بود را در پنج توصیه خلاصه کرد:
اول، عشق خداوند است. هر کس عشق را نشناسد، پروردگار خود را نشناخته است.
دوم اینکه محبت حقیقی، اهلبیت هستند.
آنان دروازه رحمت و راز هستیاند.
سوم اینکه قرآن، نوری است که خاموش نمیشود. هر کس به آن تمسک جوید، نجات مییابد و هر کس از آن روی برگرداند، گمراه میشود.
چهارم اینکه ادای تکلیف بزرگترین امتحان است. عمل کن و منتظر نتیجه نباش. زیرا نتیجه در دست خداوند است.
و آخر اینکه به شیطان حتی یک کلمه هم گوش ندهید. زیرا نخستین شکست زمانی آغاز میشود که انسان به صدای او گوش فرا دهد.
