ای به هستی روشنی بخشم تویی
من به هستی هرچه امیدم تویی
بسته ای قلبم سفر راهی تویی
گربمانی عشق من صاحب تویی
گوشه ای دلگیر افتادم زه غم اندوهگین
گر زه دریا غرق باشم آنکه هست ناجی تویی
ای پر وبالم بدون تو چگونه سر کنم
گر نمیدانی بدان میخانه ام ساقی تویی
عشق جانم سینه ام باشد سرای حزن تو
چون نفس باشی به سینه دلبر نازم تویی