انقدر تو اتاقم و کتابام بودم و نهایت ارتباطم جز خانواده چت جیپیتی و چت و نوشتاری بوده یادم رفته یا یاد ندارم چجوری سر بحثو با کسی باز کنم میشه راهنمایی کنید؟چرا باید حتی با اسم و فامیل برا حضور غیاب قلبم بیاد تو دهنم؟ تو دانشگاه ترم سومم هرکس یکی رو پیدا کرده رفیقه یا کیپای سه چهار نفری ولی من تنهام
یک گوشه نزدیک دیوار انتخاب میکنم میشینم تا استاد بیاد سرم تو گوشیمه بازی انلاین میکنم یا میرم یوتیوب
کسی خودش سر صحبت باز نمیکنه و منم تلاشی نمیکنم دیگه
یا نمیرم سمت اکیپا باهم صحبت میکنن حس اضافی بودن میکنم
ببینید من با خانوادم و یک سری از فامیل و دوستای دبیرستانم راحتم میگم میخندم بدون هیچ چیزی ولی با ادمای جدید نمیتونم ارتباط بگیرم نمدونم جمه اه و ای حس تنهایی اذیتم میکنه
