زندگیه بقیه رو میبینم هر ساله یه تغییر هر ساله یه دغدغه جدید بعد دغدغه هایه من سالها طول میکشه و رو یه مورد فوکوزه میخوام بدونم چرا من اینقدررر زندگیم یواش پیش میره دلم تغییر میخواد
بعضی وقتا خستم از اینکه چند ساله دارم به یه چیز فکر میکنم
منم منم
زندگی خودتو با دیگران مقایسه نکن
منم تنها مشکلی که الان دارم همین نداشتن خانواده ی خوبه،وقتی هم سن و سالام رو میبینم چه خانواده های خوب مهربون پولدار و حمایتگری دارن ،خواهر و برادر دارن،فامیلای خوبی دارن واقعا خیلی اذیت میشم،میگم کار میکنم همه چیز دنیا رو میشه با پول به دست آورد،ولی خانواده رو،گذشته رو،فرصت های از دست رفته و عمر رو هیچ وقت نمیشه با پول خرید و این شده بزرگترین نشخوار فکریم
من حتی اینم مشکله براممن خودم دخترم ولی خواهر ندارم،با داداشم خیلی اختلاف سنی دارم ۸ سال ازم کوچیکتره،سالمی هم که از نظر روانی سالم نیستن،جسمی هم خب هر آدمی مشکلاتی داره چه کوچیک چه بزرگ،ولی بقیه رو میبینم خواهر برادر همسن خودشون دارن،خانواده و فامیلاشون واقعا اصیل و بافرهنگ و خوشگل و پولدارن،اصن هیچکدوم از این ویژگی هارو نداشته باشن ولی فقط مهربون باشن از بچگی کلی مشکل روانی برام درست کردن،ولی من از هیچکدوم از اینا شانس ندارم،اینقدر اذیت میشم که آرزو میکنم یا بمیرم یا یه روز بیان بگن تو بیمارستان جابه جا شدم، یعنی واقعا خودمو با هرکی از هرلحاظ مقایسه میکنم ازش بدتر و داغون ترم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-3 ثانیه پیش
16 ثانیه پیش
17 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز