سلام سرباز ۲۰ ساله دوقطبی هستم که دارم روی خوردم کار میکنم که یه زندگی شاد پر رونق داشته باشم ولی از یه چیز محروم شدم تا ابد اون هم پارتنر
از خودم ادعایی ندارم چشم پاکم...
هوس باز سمت مواد نرفتم و غیرت دارم و از کلمات محبت آمیز خوشم میاد و با پسرای دیگه فرق دارم جوریه که افسر نگهبانان گفتن ای کاش نمیومدی خدمت چون روحیهات خیلی مهربونه!
ولی ببنید دنیا چجوری عشق روز از من گرفت...
همش تقصیر بیماری دوقطبی!!!!!
شما قضاوت کنید!