تنهایی

منم تو خانواده پر جمعیت تنهام

🥺🥺🥺🥺🥺

یعنی اصلا عادت نکردی به تنهایی وقتی از اول تنها بودی ببخشید عزیزم از سر کنجکاوی پرسیدم خواستی جواب نده ،

برو پیاده روی اگه خانواده میذاره ، دوست پیدا کن ولی رفیق باز نشو درحد بیرون رفتن یا نمیدونم یک چیزی خوردن و همصحبتی ساده ، کم کم شروع کن اول برو پیاده روی هم روحیات تازه میشه هم کم کم دوست پیدا میکنی ، به مردها هم اعتماد نکن عزیزم

چند سالته و کلاس چندمی ،

تو حرفات گفتی مدرسه میری ، هنوز راه زیادی دارین کم کم آدم های جدید میاد سرراهت

پس یک کاری کن که خوشحال باشی ، حالا کتاب خواندن باشه ،یا برو کلاس حالا هر کلاسی بافتنی باشه ، زبان باشه ، یا اصلا باشگاه برو اگه هزینش زیاده میکشه برات تو اتاقت آهنگ بذار ، هیچکس به فکر تو نیست جز خودت همه زندگی و دغدغه های خودشون دارن حتی پدر و مادر

احساس تنهایی و الان خیلی ها دارن

من یک سال ازت کوچیکتر هستم ، من برعکس عاشق تنهایی پیاده روی کردنم تازه سرد باشه هات چاکلت هم باشه خیلی خوبه ، من خودم بافتنی انجام میدم از یوتیوب یادگرفتم و آپارات ، کلان الکی الکی سرخوشم ، آهنگ میذارم برای خودم گوش میدم اینستا میگردم با اینکه مشغله ذهنی زیاد دارم برای پول درآوردن و مشکلاتی که بقیه هم دارن و... بدون مشکل نیستیم ولی خب چاره چیه عمر که میره حداقل شاد باشیم ، دوست هم دارم گاهی میریم بیرون خیلی کم دوست صمیمی یکی دارم رابطه محدود دارم احساس میکنم نزدیکی زیاد آدمو بی حرکت میکنه و باعث میشه آدما روشون به هم باز بشه