شب، پناهگاهِ آدمهاییست که تمامِ روز وانمود کردهاند حالشان خوب است. چراغها که خاموش میشوند، هرکس به اندازهی تنهاییِ خودش بیدار میماند. اگر خوابت برد، خوشبهحالت؛ و اگر نه، ماهِ امشب شاهدِ خاموشِ اندوهت خواهد بود.
آنان که دستی را که نانشان میداد گاز گرفتند محکوم اند به بوسیدن پاهایی که لگدشان می زند...