کمالگرایی

خیلی کمالگرا شدم ، وحشتناک .

نه اینکه بگم اینکار رو باید کامل انجام بدم و اینا ، نه اینطوری نیست.

اینطوریم که ، کارمو تند تر از بقیه انجام بدم ، راحت باشم.

یا اینکه میگم چرا من اول نیستم ؟

ذهنم معتقده تو همه چی باید اول باشه .

جالب بود مشاور میگفت معمولا کمالگرایی ها از زودرنجی میان ، تا بحال نشنیده بودم ، ولی خب دیدم خودم خیلییییی خیلی زود رنجم و واقعا با کوچک ترین مسئله ای که حتی ممکنه طرف مقابلم کاملا بی منظور بوده باشه ، ناراحت میشم و حس بد میگیرم .

اگر نزدیک باشه و بهش بگم ناراحتیمو ، و اون اینظوری باشه که اره ببخشید و اینا که اوکی .

اگر نگم ، ممکنه اون موقع ترکش نکنم ولی کم کم ترجیح میدم اون آدم نباشه تا رفتاراش اذیتم کنه .

ی اکیپ از دوستام بودن خیلی ازشون ناراحت میشدم ، دیگه ازشون جدا شدم .

شاید اون فکر کنن ، سر ی مسئله مسخره و کوچیک بوده ، ولی آدمایی که زیاد فکر میکنن (اورتینکر) احتمالا متوجه بهش من چی میگم