ضررهای کمالگرایی:
۱. اضطراب دائمی
چون همیشه فکر میکنی یه چیزی هنوز خوب نیست،
و این یعنی هیچوقت آرامش نداری.
۲. ترس از شروع
وقتی فکر میکنی باید بینقص باشی،
یا شروع نمیکنی،
یا انقدر صبر میکنی که فرصتها رد میشن.
۳. خودسرزنشی شدید
هر اشتباه کوچیک،
تبدیل میشه به یه حملهی درونی:
«چرا انقدر بیعرضهای؟»
۴. خستگی روانی
هیچچیز هیچوقت کافی نیست.
و این ذهن رو فرسوده میکنه.
۵. خراب شدن روابط
از دیگران هم توقع کامل بودن داری،
و این باعث میشه همیشه ناراضی باشی.
۶. از دست دادن لذت
انقدر درگیر «بهتر بودن» هستی،
که یادت میره از مسیر لذت ببری.
---
و از همه مهمتر:
کمالگرایی، رشد رو قفل میکنه.
چون آدمی که میترسه اشتباه کنه،
هیچوقت چیز جدیدی رو تجربه نمیکنه.
---
جملهی قشنگ:
«کمالگرایی قفس قشنگیه.
از بیرون شیکه،
ولی از درون زندونیه.»