به همسن و سال های خودم که نگاه میکنم هرکدون خیلی اجتماعی ان
چند تا دوست دارن
دوست پسرای زیادی ام تاحالا داشتن
همیشه میگفتم من خیلی زشتم
کسی از من خوشش نمیاد
سرم به درس و اینا بود
دانشگاهم که رفتم کاری به کسی نداشتم
مثل ادمای منزوی فقط میرفتم سرکلاس میشستم بعد از کلاسم مثل کش شلوار درمیرفتم میومدم خونه
من ماه دیگه تولدمه ۲۳ سالم میشه
هنوز نمیدونم دارم تو زندگیم چیکار میکنم .
دلم میخواد مثل همسن و سالام عاشق بشم
دلم میخواد کسی عاشقم باشه
دلم روابط زودگذر نمیخواد
تازگی فهمیدم اینایی که میرن به اصطلاح خودشون دیت حتی ممکنه از هم دیگه خوششون نیاد ولی یکی پول میده یکی خدمات ...
خیلی دیگه نا امید شدم
من که تابحال هیچ تجربه ای نداشتم اگر با کسی دوست بشم نمیخوام ازم سو استفاده بشه
ولی فک کن طرف حتی دوستت نداشته باشه تورو دنبال رفع نیازش باشه
بعد فک کن ازدواج کنم
با کسی که اونم تو قلبش یکی رو داره.
نمیدونم اما دارم فک میکنم به هر حال که کسی منو دوست نداره
بهتره همین جوری ادامه بدم
ته ته همه اینا خودمم با خوم