درد و دل

با خودم میگم آخه

کدوم مردی حاضر با زنی با همچین شرایط پیچیده ای کنار بیاد یا بخاطر راحتی زنش از نیاز جنسی اش بگذره؟

علل خصوص که طبق آمار و چیزهایی که من توی همین سایت از خانوم های متاهل درباره رابطه زناشوییشون دیدم یا حتی توی واقعیت؛ مردهای ایرانی طبعشون هم گرمه

و خواهان رابطهان و یجورایی خیلی براشون مهمه و اکثرا تنها دلیل ازدواجشونه با حتی توی روابط دوستانه هم اکثرا رابطه میخوان حالا فکر کن رابطه دوستی بخوای طرفو بپیچونی و جوابشو ندی؛ شوهرت که دیگه به چشم وظیفه میبینی اگر انجام ندی یا اونطور که میخواد نباشه که تهش به خیانت ختم میشه.

یا دوباره با خودم فکر میکنم خب گیرم یک صدم درصد من ازدواج کردن چجوری قرارها بچه بیارم؟ آیا میتونم نه ماه بارداری رو تحمل بکنم؟ اگه نتونم چی میشه؟ یعنی بچه ناقص بدنیا میاد؟

که در این باره خانواده گفتن نهایت مرخصی استعلاجی میدن که یک مدت آرومم کرد اما بازم افکار منفی ذهنم مانع شد.

اگر شوهرم هم شاغل بود و نتوانست کنارم باشه چی؟

فک و فامیل چی میگن؟ اگه شوهرم خسته بشه و حوصله اش سر بره توی اون نه ماه بدون رابطه سر بکنه چی؟

و هزاران اگر که مغزم رو متلاشی کرده؛ سلامت روانم رو گرفته

.

بخدا بطوری بهم اومده که همسن و سالاهام که ازدواج کرد یا نکردن ولی درکل حذف ازدواج و زندگی زناشویی رو میزنن گریم میگیره و بغض میکنم؛ با خودم میگم من عمرا و محاله بتونم

ازدواج بکنم و تشکیل خانواده بدم بخاطر همون ترس و نگرانی های و فکرهای منفی که همین الان براتون توضیح دادم

توروخدا مسخره نکنید قبول کنید که بهانه آوردن نیست

و واقعا بیشتر حرف های که میزنم صحت داره این چیزی نیست که از خودم دربیارم بارها به زبون آوردم و درجواب همه روزه سکوت گرفتن یعنی چیزی نداشتن که بگن

سر همین این استرس و نگرانی و تا امیدی بیشتر دامن زده بهم

کسی نیست؟