شوهرم زدتم

مراقب باشین احساس هاتون تحت تاثیر رفتار کارها اشتباه بعدش قرار نگیره ،بگین دست تون بلند کردین تعهد باید بدین کوتاه نیاین همون اولش یکم این موضوع جدی بگیرین بعدش بگذرین اشکال نداره

نمیدونم اما اختلاف بین جنس ها هست. باید اختلاف هارو درک کرد. مردها از عر و نق و شکایت خوششون نیماد. شما موقعین شناس نیستی. باانصافم نیستی وگرنه تو این اوصاعی که خودت میدونی چرا انقد بی سیاست رفتار کردی! که اخرش بشه چک تو صورتت؟ ایشون که اصلا حق نداشته ولی خب

بعدشم دقیقا لایق هم هستین وگرنه بهیچ وجه باهم ازدواج نمیکردین! یه چیزایی تو زندگی و شخصیت هردو هست که بهم جذب شدین! درست نیست تو سختیا، انقد زود خوبیارو فراموش کرد

اون حالش بده شايد به حمايت شما احتياج داره كه اين كار رو مي كنه

كل كل نكنيد باهاش

این بار زده دفعه بعد هم میزنه

اولین بارش بوده گریه کرده دفعه بعد میگه خودت باعث شدی

منم یکی بره رو مخم هی نق بزنه عصبی میشم. تو هم بهتره تو این شرایط کنارش باشی بهش دلداری بدی ، کمکش کنی ،شرایطشو درک کنی .. تا این روزا هم بگذرن. نه ک بدتر سرش آوار شی .

چقدر حساسی همینکه از رفتارش پشیمون شده یعنی ارزش قائل شده برات

چراانقدر حساسید شما بریند به طرف بعد طرف مثل ماست باشه؟؟

اول اینکه من خودم ادمیم که تنهایی رو دوست دارم. خانواده شلوغی دارم اما به کسی چیزی نمیگم. مادرشوهرم همیشه از اول تا الان که ۱۵ ساله همیشه با افسوس بمن میگه هیشکی از زندگیت سر در نمیاره!

پس درس اولت: کشتی شما وقتی غرق میشه که خودتون سوراخش کنین! یعنی سکوت کن. وقتی جیزی از زندگیت به مادرت نگی، اونم پرت نمیکنه.

دوم: با خودت که رودرواسی نداری! ببین چند چندی با خودت! پول یا عشق؟ همسرت یا خانوادت؟ و... صدسالم بگذره هیچکس جای مادرا رو برا بچه ها نمیگیره اما چیزی که بین زن و مرد هست رو هیچ مادری به بچش نمیتونه بده!

سوم: وقتی معاشرت هست، حرفم هست، حاشیه هم هست و... نمیشه که تارک دنیا شد اما میشه روابط رو مدیریت کنی. به کی چی بگی و چقد. اما وقتی خونه جدا شد، خانواده هم جدا میشه. پدرو مادر و خواهر همونن اما درجشون پایینتر میشه دربرابر همسر و بچه. درباره خانواده همسرم همینه.

اخر اینکه: شما اولویت خودتی اول از همه! همسرتم همین. و بعد انتظارات متقابل در زندگی مشترک ولی اینکه اویزون همسر بشی که فلان و فلان بشه بخاطرت، یه کم شاید خوب نباشه