◾◾◾◾◾

همیشه بخشی از آدم جایی جا می ماند.

آدم می رود

اما بخش مهمی از او جایی جا می ماند؛

در اتاق کودکی،

زیر درختانی،

یا در چشم های عابری...

آدم نمی داند چه گم کرده است!

همیشه بخشی از او نیست...