سلام.دوستان من قبلا یکی دیگ رو دوست داشتم و خلاصه اون هر بار بهانه میاورد نمیومد خوستکاری خسته شدم تحقیر شده بودم ی خاستگار از فامبل اومد بابام اینا راضی بودن منم راضی شدم اوایل ازش متنفر بودم از قیافش حالم بهم میخورد یکی هم لیسانسم اون دوم راهنمایی خونده اما به مرور چون فرشته هست عاشقمه بگم بمیر میمیره من بهتر شدم نه اینکه عاشقش باشما ازش خوشم میاد اما گاهی باز میگم نه درس نخوانده خوشگل نیست این چند روز عید پیش هم بودیم دقیقا مثل بچه مراقبم بود اونجا احساس میکنم عاشقشم اما گاهی میگم زشته اه خودمم نمیدوم چمههه
اگ انقدر از قیافش بدت میومد چرا قبول کردی خب
عزیزم همه چی ک قیافه نیست مهم اخلاقه.
اول اخلاق بعد قیافه و شغل و کار و......
الان عقدین؟نامزدین؟
دلم براش سوخت.مهم اخلاقه.اگه یه شوهر خوشگل بداخلاق داشتی وضع به مراتب بدتر بود
اون اولی که دورشو خط بکش. چون مرد زندگیت نبود
درمورد این یکی هم صرفا چون عاشقته ازت حرف شنوی داره قبول نکن. ببین رفتاراشو میپسندی؟ رفتاراشو شخصیتشو جمع بندی کن.
اگه با مرور زمان بیشتر ازش خوشت اومد. قبول کن.
اما اگه قبول کردی باااید به خودت قوول بدی که هیچ وقت به تحصیلاتش فکر نکنی. یا از الان بگو ادامه تحصیل بده و کمکش کن. یا بعدن هیچ وقت اینو تو سرش نزن.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز