حسودیم میشه

دِیلی ی پسررو تو تلگرام دارم طرف ۵ سال پیش خانواده ش زندگی نمیکرده

بعد تیزهوشان قبول شده بعدم خونده بدون کلاس و اینا پزشکی اورده سهمیه م نداره اخلاقشم خوبه مهربونه و سختی کشیده و شعورش خیلیه و امام حسینی و مذهبی

هرررر اپشنی که میخواستم تو خودم باشه تواینه

حسودیم میشه ی طوری که نمیتونم تحمل کنم ادم خوبیه و دوست داشتنی با اون مشکلی ندارم اینکه خودم از خودم توقع این چیزارو داشتم و اون همرو باهم داره ....

کلا حس میکنم تو زندگی تا تَهِ خودم زور نزدم برای اینکه به بهترینِ خودم تبدیل شم

امممممااااا این خب ی جورایی خوب بوده شرایطش

من شرایط اطرافم برای کنکور بد بود نمیتونستم بخونم

ینی شرایط نداشتم که نشدم اونی که باید و اونی که بایدم پزشکی نبود ولی ی رشته ای بود که میتونستم بیارم و شرایط نبود نیاورم

حالا تحملش سخته برام

اره :)

لبخند میزنم و میگذرم از این بنده خدا و مقایسه ش با خودم