راهنماییم کنید

یعنی با ترسم مقابله کنم و هر طور شده تمومش کنم ؟

خیلی میترسم خانواده م بفهمن

ولی واقعا خسته شدم از این رابطه

دوسش ندارم ، تایپم نیست ، نمی خوامش

پارانویید داره ، محدود گره ، کنترلگره

هر چی میگم میگه نه

میگم میخوام برم باشگاه یا مثلا یه ورزش رزمی مثل دفاع شخصی میگه نه حق نداری ، من واسه خودت میگم ، صلاحت میخوام تو این ورزشا اسیب میبینی ، اسیب ببینی من دق می کنم

میگم با دوستام میخوام برم بیرون ، میگه نه فقط با خودم

خواستی با دوستات خودم میبرمت بیرون و دنبالت میام از پشت که اتفاقی واست نیفته

حتی یه بار تولد دوستم بود و دوستم گفت دوس ندارم دوس پسراتون بیان فقط دخترونه

بعد موقع برگشت هم قرار بود با هم دوستانه بریم که پارتنرم گفت من بیام دنبالت یا از دنبال اسنپ بیام که مخالفت کردم گفت چی ازم پنهان می کنی و کلا اونشب زهرم کرد

میگم دوس دارم یه مهارت مثل ارایشگری یاد بگیرم برم سرکار و مستقل شم میگه نه ارایشگاه دوس ندارم

رشته مم مهندسی هستش و خب محیط کارم مختلطه ، میگه با محیط کار مختلط هم مخالفم

لفظی میگه برو سرکار ولی جاییکه شرایط مدنظر و مورد تایید منو داشته باشن ولی بار ها و بارها متوجه شدم تو ذهنش دوس داره و تصور میکنه من شاغل نیستم

میگم پس کجا کار کنم ؟ میگه پیش دوستم فعلا کار کن

رو لباس پوشیدنم کار داره میگه قد لباست حداقل باید رو زانوت باشه ، لباس جلو باز نپوشی ، صندل نپوشی و..

دیگه واقعا نمیفهمم چکاری رو دوس دارم خودم انجام بدم چکاری رو بر لج اون

انقد که همش نه میگه و محدودم میکنه

یکی از دوستای مجازی که ادم با شخصیتی هست و خانواده مم میشناسن یه بار میخواست منو ببینه و من به دوس پسرم گفتم کلی الم شنگه راه انداخت ، نذاشت برم ببینمش

کلی مورد دیگه که همش میگه نه و اگرم مخالف میلش عمل کنم زهرمارم میکنه یا داد میزنه یا تهدیدم میکنه یا دیوانه وار با سرعت رانندگی میکنه یا گریه میکنه و خودزنی میکنه

خسته شدم دیگه نمیکشم ، نصف جون شدم

من نمی تونم با همچین ادمی تو رابطه بمونم ، همچین دوس پسری نمی خوام

من خیلی پشیمونم که باهاش وارد رابطه شدم ، اوایل خیلی خوب بود ولی بعد اون روش نشونم داد

به شدت محدودگر و کنترل کننده س

با خودم میگم الان اینجوریه وای بحال آینده خدایی نکرده باهاش بخوام ازدواج کنم

روز به روز بیشتر ازش بدم میاد

خسته م

واقعا روح و روانم تو این رابطه اسیب دیده

دقیقا حتی میخوام تنها برم پیاده روی یا خریدی چیزی نمیذاره میگه خودم میام دنبالت

وقتی هم اعتراض میکنم میگه تقصیر منه بفکرتم

حتی بهش گفتم ادم گاهی نیاز به تنهایی داره ، منم ادمم دوس دارم گاهی تنها راه برم

تنها برم بیرون

گفت نه ، وقتی وارد رابطه میشی دیگه تنهایی بی معنیه ، همه چیز دوتایی هستش

گفت خواستی تنها باشی بشین تو ماشین میام دنبالت هیچی نمیگم و تو فرض کن تنهایی

یا حتی خیلی قبل تر میگفت وقتی ازدواج کنیم فضای مجازیمون باید یکی باشه و تو یه گوشی باشه معنی نداره جداگانه فضای مجازی داشته باشیم حتی میگفت نمی خوام زیاد فضای مجازی استفاده کنی مخربه که بعدها حرفش تغییر داد یجورایی

و وقتی بهش راجب چیزی اعتراض می کنم میگه من مشکل ندارم مشکل از توئه که نمی تونی قبول کنی ادم وقتی وارد رابطه میشه باید چارچوب هارو رعایت کنه هر رابطه ای یه چارچوبی داره ، بهش میگم تو ، برا رابطه ت همه چیز جزء خط قرمزا و چارچوباته و من نمی تونم تحمل کنم رفتارت نرمال نیست

میگه مشکل از توئه ، تو باید بخاطر من خودت اصلاح کنی

حتی بارها تلاش کرد ارتباطم با دوستام قطع کنه بهشون بدبینم کرد

یا زهرمارم میکرد لحظات خوبی که گذروندم وقتی میفهمید با فلان دوستمم

میگفت وقتی وارد رابطه شدی عشق منی من به بقیه رابطه ها کار ندارم ولی تو حق نداری بدون من جایی بری

نباید رفیق باز باشی

پارتنر داری و فقط باید با همون باشی

واقعا دیگه به مرحله ای رسیدم که پی همه چیز به تنم کشیدم و میخوام ازش خلاص شم

دیگه نمی خوامش

هرروز میگم خدایا کمکم کن بدون دردسر ازش جدا شم

میگم خدایا غلط کردم نجاتم بده

من همچین ادمی نیستم ، نمی تونم با همچین ادم محدود گری کنار بیام