به نظرم چهل سالگی سن خوبیه از این نظر که نه اونقدر جوونی که تصمیمات نسنجیده بگیری یا سردرگم باشی نه انقدر پیری که بدنت به کهولت رسیده باشه، نه اونقدر جوونی که کوچیک بودن بچه ها دست و پاتو ببنده نه بچه هات انقدر بزرگن که به مشکلات نوجوونی و جوونی رسیده باشن ولیییییییییییی مشکلی که من باهاش دارم اینه که سن متوقف نمیشه و راستش توی پنجاه سالگی که بعد از این به سرعت بهش نزدیک میشیم نه تنها هیچ کدوم این خوبیا نیست بلکه یائسگی و به هم ریختن هورمونها و از بین رفتن طراوت هست. به شخصه از پنجاه سالگی می ترسم چون سن یائسگی سنیه که طبیعت از باروریت ناامید میشه و رسما افولت آغاز میشه😕
پول داشته باشم دنیا به یه ورمم نیست بخدا سن اصلا مهم نی
در مورد بچه دار شدن توی این سن باید بگم که واقعا نمیشه برای همه یه نسخه پیچید من اگه الان بچه ی سومم رو بیارم مادر بهتر و عاقلتری خواهم بود و اشتباهاتی که در کوچیکی اون دوتا داشتم کمتر میشه ولی به عنوان کسی که خودم توی ۳۸ سالگی مادرم به دنیا اومدم و مادرم هم اتفاقا پایه و پرانرژی بود ولی همیشه به خصوص الان که سن مادرم بالا رفته به همسرم و دوستام که والدین جوون دارن و هر لحظه استرس از دست دادنشون رو ندارن حسرت می خورم
من هم چهل و دو ساله هستم
شغلم دبیر هست و بیست سال هستش که با دختران دبیرستانی سروکار دارم
واسه همین روحیه م جوان مونده و خدا رو شکر بابت همه چیز
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز