م از عافیت، لوس و گزندهبدون درد و غم، بی رنج و سختینمیدانستم این را از خوشبختیخوشی زد زیر دل، فکرم کج و معوجشدم با بخت خوب خود، لج و لججوان بودم، زنم خوب و فرشتهولی چشمم چرید، ابرو فرشته!پدر گفتا: «پسر! عقلت کجا رفت؟چرا این بخت و اقبالت به فنا رفت؟»بگفتم: «زندگی تکراری و سرددلم لک لک زده، قدری برای درد!»خلاصه طبل پررویی زدم منبه پای خود، به سلاخخانه رفتم!گرفتم همسر دوم، چه غوغا!بلایی آمد و شد محشر کبری!زن اول برفت و مهریهاش بردزن دوم، تمام هستیام خوردسگ دو میزنم از صبح تا شبشدم افسرده و بیمار و در تبحسابی زیر دل، خالی شد اکنونپشیمانم، ولی با قلب پر خون!اگر خیری به تو رو کرد، ای دوستبچسب آن را، مکن بیهوده پوست
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز