نثر خوب🚭🚭🚭🚭🚭🚭🚭🚭🚭🚭🚭

زاهدی مهمان پادشاهی بود . به وقت نماز بیش تر ان خواند که عادت اوبود

وبه وقت غذا کم تر از ان خورد که ادارت و میل او بود

تا گمان نیک در حق او زیاد شود

به خانه امد به پسرش گفت سفره بیانداز تا تناولی بکنیم

پسری داشت صاحب فراست و گفت مگر در قصر شاه غذا میل نکردی

پدر گفت چیزی نکردم که بکار اید

پسر گفت برو نماز راهم قضا کن که چیزی نکردی که بکار اید