تابآوری یعنی:
توانایی انسان برای ایستادگی، سازگار شدن و دوباره برخاستن پس از سختیها، شکستها، فقدانها و بحرانها.
تابآوری به این معنا نیست که انسان غمگین نمیشود یا آسیب نمیبیند؛ بلکه یعنی با وجود درد و رنج، از هم نمیپاشد و به زندگی ادامه میدهد.
به تعبیر دیگر:
صبر یعنی تحمل سختی.
تابآوری یعنی تحمل سختی همراه با بازیابی توان و ادامهٔ مسیر.
مثال
دو نفر عزیزی را از دست میدهند:
هر دو گریه میکنند و سوگوار میشوند.
یکی سالها از زندگی بازمیماند.
دیگری پس از مدتی، با حفظ یاد عزیزش، دوباره زندگی، کار و امید را از سر میگیرد.
فرد دوم تابآوری بیشتری دارد.
در نگاه اسلامی
تابآوری با مفاهیمی مانند:
صبر (الصبر)
استقامت (الاستقامة)
رضا به قضای الهی
توکل بر خدا
پیوند عمیقی دارد؛ با این تفاوت که در روانشناسی، بیشتر بر مهارتهای فردی و اجتماعی تأکید میشود.
تعریف کوتاه
تابآوری یعنی خم شدن در برابر طوفان، بیآنکه شکسته شوی؛ و پس از طوفان، دوباره برخاستن و به رشد ادامه دادن.
