۲۰سالمه صبح تا شب رو تختمم سرم تو گوشیه انقد که بدنم ضعیف شده نمیتونم وایستم قشنگ یا راه میرم خسته میشم چشمامم ضعیف شده زیرش گود افتاده
هیچ انگیزه ای ندارم همش ناامیدم هیچی خوشحالم نمیکنه از عذاب وجدان این که هیچ کار نمیکنم همش حالم بده ولی بازم کاری انجام نمیدم
انرژی منفیم بالاس واسه همین همش سرمو میکنم تو گوشی که به چیزای الکی فکرنکنم اخه خانوادمم انرژی منفین صبح تا شبم تو خونه ان دعوا میکنن نه تفریحی میرن نه رفت امد خانوادگی ای چیزی
چیکارکنم خیلی حالم بده ازین مدل زندگی کردن کسل کنن بدم میاد هروز دعوا بشنوم هروز رو تخت تو اتاق تاریک دراز بکشم سرمو تو گوشی کنم حسرت زندگی اینو اونو بخورم
