خیلی حال روحیم بده بشدت
یهو بی دلیل گریه میکنم طوری که آدم برای عزیز از دست رفته گریه میکنه احساس تنهایی میکنم و فکر میکنم آدم منفوریم و هیچکس دوسم نداره هیچ وقت به لحظه مغزم اروم نمیگیره و همش فکر منفی میکنم
هیفده سالمه و همه میگن بخاطر دوره ی نوجوونیه
اما من حالم اصن طبیعی نیست نمیدونم چیکار کنم لطفا اگه تجربه و یا راهکاری دارین بگین ممنون میشم ازتون