التیام🩹

بعضی وقتها آدم انقدر خسته ست که حتی نمی دونه دقیقاً از چی ناراحته 😊💔
نه اتفاق خیلی بزرگی افتاده، نه دنیا تموم شده... فقط یه سنگینی عجیبی روی دلش هست که با هیچ خوابی، هیچ حرفی و هیچ سکوتی کامل سبک نمیشه.
زندگی گاهی همین طوریه.
بی خبر میاد، یه چیزهایی رو ازت میگیره، یه جاهایی زخمیت میکنه و میره؛ انگار نه انگار که تو باید با اون زخم ها ادامه بدی.
ولی میدونی چی عجیبه؟
آدم ها بیشتر از چیزی که فکر میکنن دووم میارن.
همین تو...!🙂
احتمالاً از روزهایی رد شدی که فکر میکردی دیگه نمیتونی ادامه بدی...
از شب هایی که دلت می خواست همه چیز فقط برای چند ساعت خاموش بشه.
از لحظه هایی که لبخند زدی ولی ته دلت آشوب بود.
و با این حال... هنوز اینجایی.
شاید کامل خوب نباشی.
شاید هنوز یه گوشه از دلت درد کنه.
شاید هنوز بعضی خاطره ها وقتی یادت میان، یه چیزی توی وجودت می لرزه.
اشکالی نداره.
قرار نیست همیشه قوی باشی.
قرار نیست همیشه همهچیز را فهمیده باشی.
قرار نیست همیشه جواب داشته باشی.
بعضی روزها فقط باید از صبح تا شب دووم آورد.
و باور کن همین هم کم نیست.
یه چیز مهم رو یادت نره:
همه ی چیزهایی که از دست دادی، قرار نبود تا آخر مال تو باشن.
بعضی آدم ها با وجود اخلاق بد مسیر بهتر شدنن، نه مقصد.
بعضی اتفاق ها برای موندن نمیان؛ برای عوض کردنت میان.
و آره، تغییر همیشه قشنگ نیست.
بعضی تغییر ها با درد میاد.
با طرد شدن
با پذیرفتن چیزهایی که دوست نداشتی واقعی باشن.
اما خیلی وقتها همون دردها آروم آروم تو رو به خودت بر می گردونن.
به خود واقعیت!
به کسی که زیر فشار، توقع، ترس و وابستگی گم شده بود.
گاهی لازم میشه بشکنی تا بفهمی چقدر از خودت دور شدی.
و نه، شکستن همیشه بد نیست.
بعضی شکستن ها، شروعِ ساخته شدنِ دوباره ان.
اگه این روزها حالت خوب نیست، با خودت نجنگ🌹
به خودت گیر نده که چرا مثل قبل نیستی.
آدم بعد از هر زخمی یکم فرق میکنه.
و شاید این فرق کردن، همون رشدیه که اولش شبیه درد دیده میشه.
آروم تر با خودت رفتار کن.
کمتر خودت رو سرزنش کن.
همه چیز قرار نیست همین الان درست شه!
بعضی زخم ها زمان میخوان.
بعضی دلها سکوت میخوان.
بعضی آدم ها فقط نیاز دارن کمی نفس بکشن.
و اگه الان وسط تاریکی ای، فقط این رو نگه دار:
هیچ شبی تا ابد شب نمی مونه.
نور همیشه راهش رو پیدا میکنه.
شاید دیر.
شاید آروم.
ولی بالاخره میرسه.
و یک روز، بدون اینکه حتی متوجه شده باشی، میبینی کمتر درد میکشی.
کمتر به عقب نگاه میکنی.
کمتر از خودت فرار میکنی.
و اون روز میفهمی که التیام، یک لحظه نیست؛
یه مسیرِ...
مسیرِ برگشتن به خودت.
به آرامشت.
به قلبی که با وجود همه ترک ها، هنوز میتونه دوست داشته باشه.
پس فعلاً فقط ادامه بده.
نه با عجله.
نه با فشار.
فقط ادامه بده.
چون هنوز چیز های خوبی در راهن.
آرامش هایی که نچشیدی، چه از نوع تلخش چه از نوع شیرینش باشه اون آرامش عمیقه.
و شاید مهم ترین چیز این باشه
با تمام چیزهایی که پشت سر گذاشتی، هنوز درونت نوری هست که خاموش نشده.
همین نور...
برای شروع دوباره کافیه♥️🩹