معتقدم مرد موجودی دوست داشتنی است
کافیست یک مرد عاشق در زندگی ات
میان روزمرگی ها حواسش به زنانگی هایت باشد
آغوشش میان کلافگی های شب هایت باشد
من میگویم خوب است که در دنیایمان مردها را داریم
کافیست مردی هر روز از سر عشق
بوسه بکارد روی تن تو
آنگاه تو هم ایمان می آوری
که مرد عجیب دوست داشتنی است
کافیست مردی را داشته باشی که
آرامش را میان آغوش تو جستجو کند
من هنوزم معتقدم برای مردی از این جنس،
باید پر از شوق زندگی بود
باید رنگ عشق پاشید به در و دیوار خانه این مرد
کنار این مرد باید آرام بود
تا لذت ببرد از آرامشی که به دنیایت هدیه کرده
باید این مرد را خواست
و برایش اعتراف کنی که امنیت شانه هایش مایه دلگرمی است
مواظب همدیگه باشیم نگیم مجازیه ...........
برنج سرد را می توان خورد،
چای سرد را می توان نوشید اما نگاه سرد را نمی توان تحمل کرد...
مهم نیست کف پاتو شستی یا نه؟!
حتی مهم نیست کف پات نرمه یا زبر ،
اما این مهمه :
که وقتی از زندگی کسی رد می شی ؛
رد پای قشنگی از خودت به جا بگذار .
همیشه میشه تموم کرد ،
فقط بعضی اوقات دیگه نمیشه دوباره شروع کرد...
پس
مواظب همدیگه باشیم !
تو را آنگونه می خواهم
که شاهی سرزمینش را
شبیه مومنی دل کنده از دنیا
که دینش را ...
ناز کن نقاشیم بد نیست،نازت میکشم
مثل یک آهو که نه مانند بازت میکشم
تار موهای تو کوک و ضرب قلبم کوک تر
با اجازه لحظه ای دستی به سازت میکشم
سر لبهای تو عالم را به زانو میکشد
باجسارت یک سرک هم من به رازت میکشم
قبله گاه کافران چشمان رنگین تو است
این جماعت را به صف وقت نمازت میکشم
نازداری نازنین نازت بنازم ناز کن
ناز کن من یک هنرمندم که نازت میکشم
عقل و دل روزی ز هم دلخور شدند
هر دو از احساس نفرت پر شدند
دل به چشمان کسی وابسته بود
عقل از این بچه بازی خسته بود
حرف عقل با عقل بود اما چه سود
پیش دل حقانیت مطرح نبود
دل به فکر چشم مشکی فام بود
عقل آگاه از خیال خام بود
عقل با او منطقی رفتار کرد
هر چه دل اصرار عقل انکار کرد
کش مکش مابینشان شد بیشتر
اختلافی بیشتر از پیشتر
عاقبت عقل از سر عاشق پرید
بعد از آن چشمان مشکی را ندید
تا به خود آمد بیابانگرد بود
خنده بر لب از غم این درد بود
من پر از وسوسه ی چشم تو هستم! تو چطور؟
من از احساس غزلخیز تو مستم! تو چطور؟
تویی آرامش من, شاخه گل طنازم
من سبو از سر شوق تو شکستم! تو چطور؟
فصل پاییز, مه مهر, و زیبایی تو
عهد با قلب پر از مهر تو بستم! تو چطور؟
عرصه ی عشق توو ضعف حریفی که منم
باز در جنگ دل و عقل نرستم! تو چطور؟
آمدی بزم مرا ساز ونوا بخشیدی
منکه از مجلس اغیار گسستم! تو چطور؟
کوچه ی غمزده با آمدنت شد چو بهشت
در دل کوچه بیاد تو نشستم! تو چطور؟
آنقدر سنگ به پای من غمدیده زدند
ولی از کوی تو یک لحظه نجستم! تو چطور؟
بیوفایی نکنی, عشق تو حرمت دارد
من از این عهد که بستم نگسستم! تو چطور؟
شمسِ من باش و به اشعارم از این لحظه بتاب
کـــه بگیــــرم لقب ِ مولــــوی ِ ثانـــی را
چه غریب است و عجیب است که با هم داری،
چهـــرهی مشهدی و لهجــــهی تهرانــــی را!
تو بخوان شعر! بخوان شعر! دوچندان بکند،
خواندنت لذّتِ شبهای غــزلخوانــــی را
دیوانه شدم در طلبت بس که به دیوان،
هی فا. ل زدم، ف. ال زدم، تا تو بیایی! کلمه ف ا ل مجاز نیست😳😳😳😳😳😳😳
"حافظ" خبری از تو ندارد که بگوید ،
میترسم از این بی خبری، ماه رهایی!
از من که دچارت شده ام یاد نکردی،
در وقت سفر با غزل تلخ جدایی!
با این همه تنهایی و رسوایی و دوری،
"شاعر" شده ام تا که بگویم که خدایی!
خال لب تو نقطه ی پرگار وجود است،
اصلا تو خودت دایره ی قسمت مایی
تو بی خود میکنی یک لحظه از جانم جدا باشی
تو مجبوری به این دیوانه باید مبتلا باشی
کاش......
حتی ، یک بار....
لابه لای غم دلتنگى,من....
" تو " گذر می کردی!!!!
و مرا می دیدی....
که چو رگبار بهار....
در پی ات می بارم !!!!!
گفته بودند که :
"از دل برود ، هر آنکه از دیده برفت"
"تو " که همچون نفسی....
" تو " که....
از دیده برفتی و نرفتی از یاد...
مبر از یاد مرا !!😢
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز