به کام دل 🧚🏼‍♀️❣️

دوست دارم که کمی سر به سرت بگذارم
گلِ مریم وسطِ بال و پرت بگذارم ...

هی بگویم که تو را دوست ندارم اما
یک سبد گل بخرم پشتِ درت بگذارم ...

بشنوم از دلِ خود مهرِ دلم را کندی
مشتی از نقل به کیفِ سفرت بگذارم ...

بروی پشتِ سرت را پیِ من چک بکنی ..
رفته ام اشک به پیشِ پدرت بگذارم ...

بشنوی غم زده ام باز بیایی سمتم
دستِ خود را ببرم بر کمرت بگذارم ...

غرقِ آغوش توام ، بنده غلط کردم اگر
دوست دارم که کمی سر به سرت بگذارم ...

"چشمت شكسته باد كه قلبت خمار اوست

از فرق پات تا نوك سر بیقرار اوست"

دستش بریده باد اگر ...، روز مرگ هم-

-قلبم بجاى مهر پر از انزجار اوست

اى كاش روز عقد پریشان ببینمت

یا بشنوم كه : "حجله ى من در مزار اوست"

نفرینِ من به او، تو سزاوار بخششى

یك مُشت ناسزا همه یكجا نثار اوست

این نیمكت براى دلم غصه مى خورد

چشمم به راه و چشم تو در انتظار اوست

افسرده ام كه پیرترین شیر بیشه ام

كفتار زد به من كه غزالم شكار اوست

پلك كه ميزنى

دلم

تاب مى خورد ...

من ...

مدتهاست

كه بند دلم را

به مژه هايت

گره كور زده ام ...

اَمَنْ یُجیب"ِ قلب من ، چشمان بیهمتای تو

في کـُلّ حال ٍ حاجَتـــي ، تنهــا دَمی لبهای تو

وقتی تو دنیای منی ، درگیر دنیا نیستم
دنیا اگه ترکم کنه ، من با تو تنها نیستم
هر روز با برق نگات دنیامو روشن میکنم
من با تو ، تو این لحظه ها احساس بودن میکنم
بود و نبود من تویی ، انگار بی تو نیستم
پای همه دلتنگییات ، من مثل کوه می ایستم
من با تو میتونم فقط دنیامو زیباتر کنم
دستامو محکمتر بگیر احساس تو باور کنم
من خوب میدونم که تو ، دائم به فکر رفتنی
حتی اگه ترکم کنی ، بازم تو دنیای منی
من بیقرارت هستم و ، تو بیقرارم نیستی
احساس پوچی میکنم ، وقتی کنارم نیستی
من بی تو نابودم..بری دنیا جوابم میکنه
دلشوره های رفتنت ، هر روز آبم میکنه...

به یقین، فلسفه خلقت دنیا عشق است

آنچه نقش است در این گنبد مینا، عشق است

اهرمن، سیب، هوس، وسوسه، غفلت .بس کن !

علت معجزه آدم و حوا عشق است

بارها گفتهام به تو

چشمها

برای نگاه است

اما

تو...

هر روز با آنها

حادثه میآفرینی...

من قصه تو را تا ابد اینگونه آغاز میکنم:

یکی بود

هنوزم هست

خدایا همیشه باشد...

بدون گذرنامه از خیالم عبور خواهی کرد

مهربانیت را مرزی نیست

شاید مهم نباشد

اما

من تو را دوست دارم..

بازی روزگار را نمی فهمم،

من تورا دوست دارم،

تو دیگرى را،

دیگرى مرا،

و همه ما تنهاییم.

من تو را ریاضی وار

از صفرِ دوست داشتن

تا مثبتِ بی نهایتِ عاشقانه ها

دوست دارم

تا بیایی منم ای دوست تو را چشم به راه..

دل زار و تن ناتوان شد

صدای برگهای رقصان سپیدار

در آینه آفتاب پسین پاییزی

روحِ بزرگی سخن میگوید...

دخترک اشکهایش را پاک میکند.