یک اینکه زیبایی نسبی هست، یعنی اینکه هر کس یه نوع ظاهری رو می پسنده، مطمئن باش چه بسا خیلیا دلشون می خواد جای شما باشن، چون بالاخره هر کلی عطر خاص خودش رو داره. و ماها نرمال هستیم یعنی اکثریت مردم جامعه. شما الان بازیگرای کره ای رو با مردم کره مقایسه کن، خیلیییی فرق دارن. اونا رو معیار سنجش قرار نده هیچوقت. تازه همونایی هم که به نظرت زیبا هستن هم قبل از گریم و آرایش ببین، سرچ کنی میاد، اصلا می ترسی!
دوم اینکه بعضیا از قدیم شاید یکی توی دلشون هست، حالا اگه ملکه زیبایی رو هم بهش پیشنهاد بدی طرف نمی پذیره چون فقط اون شخص خاص رو می خواد. بخوام مثال بزنم، الان خیلیا پدر و مادرشون رو خیلی دوست دارن و حاضر نیستن با هیچ پدر و مادری توی دنیا عوضشون کنن، ولی آیا پدر و مادرشون زیباترین هستن؟ خیر. پولدارترین هستن؟ خیر. این صرفا محبتی هست که بینشون وجود داره و حاضر نیستن با چیزی عوضش کنن.
سوم اینکه جذابیت فقط ظاهری نیست، خیلیا جذب کسانی می شن که از خودشون بهترن، شما برو خودت رو بساز، نه برای هیچ کس دیگه ای، برای خودت، برای اهدافت.