ما انسانیم، سرشار از نیاز روحی و جسمی، و این خیلی قابل درکِ. ازدواج هم برای التیام بخشی از جسم و روحمونه، اگر طرف مقابل عاجز هست از دادن این آرامش به همسرش یا هیچ تلاشی نمیکنه، باید بدونیم توان اون آدم همینقدره، این رو امتحان ببینیم اگر توان پذیرشش رو داریم با خدا معامله کنیم و با صبر و وفاداری همین چندسال عمر رو بگذرونیم که کوتاهه، ولی اگر داره دین و دنیامون با این فرد نامناسب تباه میشه، با جدایی اون را بسپاریم به خدا و جفت آرامش دهندهی خودمون رو پیدا کنیم.
که این راه منصفانه تره
من که همیشه میگم هر چقدرم طرف مقابل مقصر باشه اول زندگی رو تموم کنین بعد برید سراغ یکی دیگه
آخر کثافت بودنه هم زمان با دو نفر بودن
متاسفانه سخت درکتون میکنم حتما برید مشاوره حتی شده خودتون به تنهایی متاسفانه دوستانم دچار مشکل مشابه شما پیش رفتن حتی تا پای طلاقم رفتن اما برگشتن به زندگی درسته زندگی سابق نمیشه اما باز باعث شد بتونن بااین مشکل کنار بیان و از راه و مسیر دیگه به زندگی نگاه کنن شما حق خوب زندگی کردن داری بخاطر خطای دیگران یا قضاوت نابجای مردم این حق از خودت نگیر
به نظرم اون طوریکه اون میگه توهم سردمزاجی اونم مقصربایدتوشریک زندگیش هستی اولویت هستی کارش درست نیست
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز