ما سه نفر بودیم توی دبیرستان همکلاس بودیم و دوست شدیم الآن تقریباً میشه دو یا سه سال که دوستیم . خانوم الف از یجایی به بعد کمتر بهمون زنگ میزد و پیام میداد در حدی که حتی یک ماه باهامون ارتباط نداشت و خب چون گوشی نداره و داریم برای کنکور اماده میشیم( لطفاً قضاوت نکنین در این مورد) ما زیاد بهش گیر نمی دادیم و بهش حق میدادیم. تصمیم گرفتیم برای تولد الف بریم بیرون ولی گفت که بزارین برای سال بعد و نمی خواد امسال . من و دوستم رفتیم براش کادوی تولد گرفتیم دوتایی ولی الف بیرون نیومد با ما . خرید که کردیم خواهر الف زنگ زد گفت ما میخوایم براش تولد بگیریم و خود الف قبول کرده بیاد ، شما هم بیاین . من و دوستم ناراحت شدیم ولی اصل ناراحتی این بود که خونه خودشون تولد نمی گرفتن و خونه دوست دیگه الف که ما باهاش ارتباط نداریم میخواستن تولد بگیرن
من واقعاً ناراحت شدم دوستم هیچی نگفت ولی من گفتم من نمیام و بهش بگو باهاش قهرم.( اولین قهرمون بود طی این سال ها) دوستم اصرار کرد که بیا بریم ولی من قبول نکردم. خانوم الف فهمید و اومد زنگ زد و گریه و فلان که شما بهترین دوستای من هستید و اینا و منم چون شب تولدش بود و به اصرار دوستم قبول کردم ( اما الف هیچ اظهار پشیمونی نداشت) آشتی کردیم و من به دوستم گفتم میدونم قراره اونجا چه اتفاقی بیفته و نمیام خودت میخوای برو کاری ندارم.
الف زنگ زد بیا تولدم ولی گفتم تولد مبارک باشه ولی نمی تونم بیام شهر نیستم.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز