کارم شده گریه عذاب وجدان همش ناراحتی هست تو زندگیم بسه خسته شدم کم بدبختی و آسیب ندیدم چیکار کنم نجات پیدا کنم مامانم همش عذاب وجدان میدن بهم مادری کردن بلد نیست اون از پدرم که سال ها با ما همچین رفتاری داشت اونم از مامانم
خواهرم یکیش سندرم داون داره
یکیش رو هوا
خونه نداریم مستأجریم
بخدا دارم مرز مرگ میبینم بسه دیگه این همه بدبختی
توکه پدر مادر والدین نیستی فکر خودت باش اونا بایدفکر توباشن
نمیشه افسردگی گرفتم همش میگم خودم مهم همش اینو میگم ولی دیگه نمیتونم دیونه شدم عصبی شدم من تازگی یه تروما و بدبختی رد کردم مامانم سر کوچک ترین چیز میگه اره دلمو شکوندی ایشالا بی مادر بشی به حق امام حسین و فلان منم ناراحت میشم
همه میگن خوش به حالت فلان ولی من تو بدبخت دست و پا میزنم
بخدا دیونه شدم تایپک قبلیم بخون سر این چیزا مسخره دعوا میندازه بابا بسه دیگه بزار منم ببینم چه غلطی میکنم خدا شاهده هم سن های من عشق و حال با مادرشون منم فقط گریه و نفرین مادرم یا هم فامیل های مامانم اعصابم داغون میکنن من پدرم فوت کرد ۴ سال پیش دیگه مامانم از اون موقع بدتر شده بخدا من از ۳ ۴ سالگی از مامانم کتک میخوردم
وای دقیقا من دختر داییم به خدا خانواده اش تو ناز و نعمت بزرگ کردن الان مامانشو دوست داره بعد اونو میکوبه میگه به من که ببین چقدر خوبه مامانشو دوست داره منم یه بار گفتم اونم مثل من تا حالا ۱۴ ساعت دنبال خونه گشته یا نه اونم مثل من در به دری کشیده یا نه میدونی مامانم چی گفت بهم در جواب ؟
برگشته میگه به من چه تقصیر من نیست که بابات بی عرضه هست
