کلبه شعر ☘️✨

خَمر و خُمارِ من تویی،

باغ و بهارِ من تویی

خواب و قرارِ من تویی

بی تو به سر نمیشود...♥️💋

بشین غزل بسرایم برای چشمانت ....
مرو که جان گرامی ، فدای چشمانت ،

کجا ، صفای گلستان به پای تو برسد ؟
هزار منظر فردوس ، صفای چشمانت ،

بشین برای خدا .. مرو که می میرم ...
غلام عشق تو هستم ، گدای چشمانت ،

هزار شعر وترانه ، هزار ساغر و مِی ...
سبو به دوش وصُراحی عطای چشمانت ،

خلاف عقل نگویم ، ز حرمت عشقم ..
رموز عطر بهاریست ، هوای چشمانت ،

هزار شعر بگویم ، تویی بهانه ی شعر ...
کدام چشم بداند ؟ ... ...بهای چشمانت ،

مرا به لطف بخوان به خلوت چشمت ،
که محفل جان است ... سرای چشمانت ،

سخن به اهل سخن گویم و ، نه غیر وبیگانه ...
هزار فتنه و آشوب ، بلای چشمانت ،

درون پرده ی دل ، تویی توی یارم ...
فتاده است به درت ...، گدای چشمانت ،

به سوز عشق بسوزد زمان زمان
تویی که خوبترینی ، فدای چشمانت ،

تو شدی یه تیکه از تنم

جریان خون تو رگام

اشک چشمم

ضربان قلبم

نبض گردنم

تو همینقدر برای من ضروری ای

به اندازه ضربان و نبض و رگ

♥️🍃
مَگر می شود
تو را داشت و بَد بود؟!
تو خوش ترین حالِ منی

حس میکنم که طعم لبت ترش مزه است

ثابت بکن که نیست، بیا امتحان بده!!..

چرا تنها تو
از میانِ آدمیان ، هندسه ی حیات
مرا در هم میریزی ؟!
چرا تنها تو تنها تو را دوست دارم ؟

چرا تنها تو
از میانِ آدمیان ، هندسه ی حیات
مرا در هم میریزی ؟!
چرا تنها تو تنها تو را دوست دارم ؟

_
صبح است بيا تا كه غزل نوش كنيم آواى خـوش چـكـاوكـان گـوش كنیم برخيز كه خورشيد طلوع كردبه مهر هر نكته به جز عشق فراموش كنيم❤️🌱

یک نفر مثل خودم، همزادِ دنیای من است

میهمانِ شعرِ من دیریست رویایِ من است

یک پری هر شب به بالینِ منِ شب زنده دار

میرسد ، انگار میداند مسیحایِ من است

یک پری سر میزند هر شب به بالینم هنوز

او طبیبِ دردهای سختِ فردایِ من است

یک پری ، زیباتر از رنگِ قشنگِ آیِنه

مینشیند رو به رویَم ، محوِ سیمایِ من است

یک پری شادابتر از شعرهایم تا سحر

میهمانِ واژه های شعرِ زیبای من است

اتفاق و معجزِ شیرین دیرینم ، هنوز

همنشینِ خلوتِ اشعارِ شیوایِ من است

آن پری آهسته میماند کنارم تا سحر

او انیس و همدمِ شبهایِ یلدایِ من است

مطمئنم گفته بودی:

با توئم، تا روز مرگ

من فقط شک میکنم گاهی...

مبادا مُردهام!

- محسن نظری

*
یادمه یه جا خونده بودم:
«دوست داشتنِ یه آدم، دوست داشتنِ داستانِ اون آدمه...»
سعی نکنیم آدمارو عوض کنیم...*

نازنین بانـــو

بیا تا جان بہ قربانت ڪنم

تار و پودم را فداے ناز چشمانت ڪنم

دلبرم

مہ پیڪرم

زیباے بیهمتا بیا

یڪ قدم نزدیڪتر تا بوسہ بارانت ڪنم ..!!

حال دل، با یاد شیرین تو بهتر میشود

وای اگر باران ببارد هم، که محشر میشود

بوتهی یاسی مگر..؟ یا دشتی از آلاله که

با خیالت هم، تنِ شعرم معطر میشود

ای نگاهت ماهتر، در غربتِ شبهای من

آسمانم با دو چشمانت منور میشود

راز چشمِ پرخمارت را نمیدانم ولی

با نگاهت نبضِ قلبم صدبرابر میشود

لمس کن گلبرگِ جانم را، در آغوشت تنم

مثل روحِ قاصدک، آزاد و پرپر میشود

اشتیاق خندههایت بیقرارم میکند

نقش لبخندت به چشمانم چه دلبر میشود

بر لبت هر بار میگویی نگارم، دلبرم

در هوایت، مرغِ بی بالم، کبوتر میشود

نیستی،، اما غمت را در شبِ چشمم ببین

با نمِ اشکم، نگاهم دیدنیتر میشود

کاش بودی،ای پناه بیکسیهای دلم

چون کنارت عاشقی یک جور دیگر میشود