بچه ها من ۲۲ سالمه و یک نیم ساله ت ی جای دولتی کار میکنم و اولین سابقه کاریمه
از بچگی با هیچ پسری نبودم یجورایی اگ اسم رابطه بیاد وسط هم لال میشم.تجربه اشو داشتم با پسرا متفرقه بحرفم راحت باشم خودم باشم ولی اصلا اگه بخواد لاس بزنه یا مخ بزنه دست پام گم میکنم حتی بی میل هم میشم نسبت بهش. از همکارمونم خیلیییی خوشم اومد ولی اصلا نمبتونستم جلوش خودم باشم..خودم ی دختر اروم منظم مهربون گوگولی نشون میدادم از ترس ولی واقعا رفتارای جدی و بی حوصله بی اعصاب و شلختگی هم دارم.وقتی باهاش در ارتباط بودم یچیزی همش میگف ت قلابی هستی. بعدم ک يکم بخاطر مسائل کاری دور شد مردای دیگ ب پستم خورد دیدم نسبت ب اونام میتونم حس داشته باشم و حس ه.ر.ز.ه بودن و خیانت بهم دست داد...خیلی بده واقعا نمیدونم چجوری از کلافگی دربیام همش با خودم میگم تا کجا تظاهر ادامه داره یروز میرید بیرون دپرس میشه باهات متوجه میشه.
ن اینکه بد باشم ولی واقعا شرایط زندگیم یجوریه خوب و بدم خیلیییی قاطیه وقتایی بوده ک خیلییی شوخ و با اعتماد ب نفس بودم اما الان ی ادم کمال گرای نگران منظاهرم
