من خیلی درسم خوب بود
درگیر کار ساخت و ساز و دفتر املاک و افتتاح هلدینگ و کارخونه شدم یک مشکلی تو خانواده ام پیش اومد نشستم جمع کردنش
یکبار ورشکست شدیم
اونم چسبید به درسش و هیئت علمی شده الان روز به روز مقاله مینویسه
من هنوز نتونستم دکتری قبول بشم از بس درگیر ازدواج و بچه و کار کردن شدم
هم بهش افتخار میکنم هم حسودی میکنم چرا وسط این همه مسائل درسو ول کردم
چکار کنم بنظرتون
۳۴ سالمه
درگیرشغلی بشین بعدشم هم شغل تون با درس تون مدیریت کتین
۳۴ سالته هیچ دیر نیست تلاش کن انشالله قبول میشی چون هم علاقه داری هم انگیزه شوهرتم ک راهنمای خوبیه
دیر نیست برای ادامه به نظرم
اگه شرایطشو دارید البته
اگه پول داخلش هست و اون مسئله خانوادگی هم حل کردی الان وقتشه بری سراغش
حسودی معنی نداره تو زندگی مشترک پیشرفت هر کدومتون پیشرفت اون یکیه، اگه حس میکنی ک خودت عقب موندی از زندگی ک بحثش جداس درکت میکنم یکمم کارارو باهم تقسیم کنید تا توام بتونی ب جایی میخوای برسی
عزیزم راستش اینکه هم درس بخونی هم مادر باشی هم همسر باشی و خونرو مدیریت کنی هم کار بیرون و مسئولیت داشته باشی بی رودرواسی غیر ممکنه!! چرا ب موفقیتهات فکر نمیکنی؟ به دستاوردهای الانت؟ حتی هندل یکی از همینام کار بزرگیه که از پسش براومدی
دلم میخواد وقتش ندارم
خیلی ناراحتم بخدا
بعضی وقتا به خاطرش گریه ام میگیره بعد وقت گریه کردنم ندارم
احساس میکنم راضی نیستم هرچقدرم شغل ازاد خوب باشه و درامد زا ظاهرش
پشتش انقدر استرس روانی داره ادمو بیزار میکنه از خودش
انقدرم بین مون فاصله افتاده که نگم....
نمیدونم چطوری جبران کنم کسری هامو
همراهی نمیکنه
رشته جفتمونم یکیه
دلم واسه اون همه درس خوندنم میسوزه بخدا
شاگرد اول دانشگاه بودم
کلی مقاله مینوشتم
ازدواج کردم سه سال کلا خونه نشین شدم سر بچه داری
خداروشکر راضیم خدا برام حفظش کنه همه زندگیم بچه ام ولی دلتنگ درس و دانشگاه و این چیزام
خسته شدم از بس حرص خوردم با یک مشت زبون نفهم بلانسبت سر و کله زدم
شغلم ظاهرش شیک ولی خدا نکنه با ادم نفهم گیر بیفتی دو روز یک مشتری انقدر عصبیم کرده قلب درد گرفتم در این حد...
نابود؟ نه عزیزم اسمش نابودی نیست
اینکه بدونی هرچیزی بهایی داره شاید کمکت کنه قدر خودتو بیشتر بدونی
از حرفات بو افسردگی میشنوم ..بلند شو برو یکم پولای شوهرو خرج سلامت روانت کن جلسه تراپی ست کن که یه مادر سالم و باروحیه از یه مادر صرفا دکترا داره حال بد خیلی ارزشمندتره
پس همراهی نمیکنه.. این خودش شروع کننده افسردگیه و ب جایی میرسی که درستم نمیتونی بخونی همین الان که علاقش هنوز هست و توانشو داری پاتو بکن تو یه کفش که میخوام درسمو ادامه بدم کوتاه هم نیا تا باهات همراهی کنه نمیشه یکیتون فقط از زندگیش بزنه که
همسرم کاری به من نداره ازادم
ولی کمک نمیکنه مثلا تو درس بیاد کمکم کنه جایی لنگ بزنم
یا بچه رو اونطوری که بخوام نگه داره دخترمم وابسته ی خودمه همه اش با من بوده
بعد به خاطر کار من دوتا شهر متفاوت هستیم که اینم ناراحتم میکنه
الانم وضعیت جنگی هواپیمام نیست ادم بره با ماشین میمیرم از جنوب برم تهران با بچه
احساس میکنم دارم بدجور گند میزنم
رفیق هم باشید نه رقیب هم
یه تایمی هم اقا بذاره رو حمایت تحصیلی شما
بتونی هندل کنی عالیه
