امروز بعد مدت ها تصمیم گرفتم همه کانالا و گروه های زمانی که کنکوری بودم رو حذف کنم حالم خیلی عجیب بود بغض داشتم فکر میکردم وقتی از شر کنکور و امتحانا خلاص شم خیلی حالم خوبه و خوشحالم اما الان فهمیدم چرا اجیم میگفت هر چیزی تو سن درستش قشنگه مدرسه ،کنکور ،دانشگاه ، ازدواج...
مسیر کنکور واسه من پر از اشک و لبخند بود پر از امیدواری و شکست و پیروزی
دوران کنکورم خیلی بهم اسیب زد ولی الان که بهش فکر میکنم تصمیم گرفتم حتی اون روزا رو دوست داشته باشم چون ادم قوی تری ازم ساخت یادم داد چجوری با شکست هام تو زندگی کنار بیام حتی اگه تقصیر خودم نباشن
الان هم دانشگاهمو دوست ندارم اما یاد گرفتم اگر
خوابگاه شهر بدیم؟رشتمو دوست دارم!
با هم کلاسیام خوب نیستم؟ ارتباط اجتماعی رو بهتر یاد میگیرم!
رفت و امدم برام سخته ؟یاد میگیرم روی پای خودم وایسم
الان تو هر جایی از زندگیت هستی حتی اگه سختی ها خیلی بهت فشار اورده قدرشو بدون چون یه روزی دلت واسش تنگ میشه
بزرگ ترین درس سه سال اخیر زندگیم این بود که هیچ وقت هیچ اتفاقی تو دنیا خوب مثبت یا منفی مطلق نیست و تو هر اتفاقی کلی تجربه هست که قوی ترت میکنه🤍
