اصل مهدویت مورد اتفاق همه ی مسلمانهاست. ادیان دیگر هم در اعتقاد خودشان ، انتظار منجی را، در نهایتِ زمانه دارند. آنها هم در یک بخش از قضیه، مطلب را درست فهمیده اند. اما در بخش اصلی قضیه که معرفت به شخص منجی است، دچار نقص معرفتند.
شیعه با خبرِ مسلم و قطعی خود، منجی را با نام، با نشان، با خوصیات، با تاریخ تولد می شناسد.
خصوصیات اعتقاد ما شیعیان این است که این حقیقت را در مذهب تشیع از شکل یک آرزو، از شکل یک امر ذهنی محض، به صورت یک واقعیت موجود تبدیل کرده است.
حجت خدا در بین مردم زنده است، موجود است، با مردم زندگی می کند، مردم را می بیند، با آنهاست، دردهای آناها، آلام آنها را حس میکند. انسانها هم آنهایی که سعادتمند باشند، ظرفیت داشته باشند، در مواقعی به طور ناشناس او را زیارت می کنند.
او وجود دارد، یک انسان واقعی، مشخص، با نام معین، با پدر و مادر مشخص و در میان مردم است و با آنها زندگی میکند
برشی از کتاب انسان ۲۵۰ ساله
فصل غایت حرکت
نوشته ی رهبر انقلاب