خب راستش تاحالا با کسی راجع به این موضوع صحبت نکردم و خیلی داشت اذیتم میکرد گفتم اینجا بگمش...
من معلولیت دارم(یکی از پاهام پروتزه) خانواده گیر دادن برو گواهینامه بگیر و منم از مهر ماه دنبال کاراش بودم چند بارم دکتر ردم کرد تا بالاخره قبول شدم ولی خودم دلم نمیخواست برم چون بخاطر پام سختمه تو ماشین بشیم و نهایتا بتونم نیم ساعت بشینم کمر و پام درد میگیره و کلا هم نمیتونم بخاطر پام صاف بشینم حالا دادم برام یه پروتز جدید بسازن میگم وایسید تا اون درست شه شاید با اون راحت تر بشینم ولی خانواده صبر نمیکنن امروز منو برداشتن بردن کلاسای عملی مربی گفت اگه نمیتونی بشینی پات رو دربیار بعد بیا بشین راستش من خجالت میکشم واقعیتش و اینکه خب الان پامو درمیارم گواهینامه میگیرم فردا پسفردا بخوام هرجا برم با ماشین که نمیتونم هی پامو دربیارم و بزارم:/ ولی گوش نمیدن خانواده همش دارن داد و بیداد میکنن میگن فردا پسفردا ما نباشیم کی میخواد تورو بیاره و ببره جایی کار داری میگم خب تاکسی و اتوبوس و مترو رو واسه چی گذاشتن میگن نمیشه که همش دارن اعصابمو خورد میکنن
بنظرتون من اشتباه میکنم؟
