زندگیم گوهه ، گوه هر روز کار تکراری
حتی از افسردگی حال شونه کردن مو رو هم ندارم از موقعی که چشامو باز میکنم تا شب روی تخت با گوشی ور میرم
وضع خانواده و مملکتم که گوهه خودمم از درون شکافتم
وضع خانواده هم خیلی بده هر روز گریه ، فکر خودکشی ولم نمیکنه دیگه خسته شدم
کنکورمم نزدیکه اصلا تمرکز درس ندارم
همش تو خونمون دعواست و هیچ کس منو دوست نداره نه محبت میکنه نه دوستی دارم نه فامیلی نه خاهری دیگه داره قلبم وایمیسته
بیرون نمیبرنم اجازه بیرون رفتنم ندارم نهایت ۲۰ روز یکبار بریم خونه مادر بزرگا
