روزه بگیرم یا نه، ولی چاره چیه.
زمانی که حالم بد بود و نمیتونستم با خانواده ام درد و دل کنم، زمانی که خدا مرحم رازم بود و بهم قوت قلب میداد، زمانی که احساس تنهایی میکردم خودشو نشون میداد و بهم حس امنیت میداد، زمانی که نمیدونستم تو چه دردسری افتادم و حسودا دور و برم بودن و داشتن تیشه به ریشه ام میزدم، تنها کسی بود که رهام نکرد.
نمیتونم کافر شم، نمیتونم قبولش نداشته باشم، عشقش تو وجودمه
