کاش هیچوقت نمیزدم تو فاز درس و موفقیت و این حرفا هیچوقت
من 4 سال پیش گند زدم به رفاقت 6 سالمون آخه د بگو احمق آدم از فردای خودش خبر نداره اون وقت تو واسه درس و پول رفاقتو فروختی
هیچوقت دیگه تکرار نمیشه هیچوقت احساسی که از دیدنت صبح ساعت 7 قبل مدرسه و خنده هامون تکرار نشدن هیچوقت تکرار نشدن
بعد تو دیگه مث قبل نخندیدم عزیزم هیچوقت
خراب کاریامون همیشه باهم بودنمون هیچوقت تکرار نشدن هیچوقت
پدر مادرم تشویقم میکردن که چه دختر خوبیه به خاطر درس رفیق بازی نمیکنه اه قربون دخترم بشم چقد موفقه خیلی خانم دانایی شده و و و
پدر مادر عزیزم هیچوقت بهم نگفتین رفاقتای نوجوونی هیچوقت تکرار نمیشه مراقبش باش هیچوقت نگفتی درس بخون ولی مراقب رفیق جون جونیت باش
هیچوقت نگفتین بزرگ که شدم فقط دنبال یه رفیق و هم صحبت مث رفیق مدرسه ایم میگردم و هیچوقت قرار نیس پیداش کنم که تو هر خراب کاری پایه باشه وقتی حالم بده بگه بزقاله پاشو بریم یه پارکی چیزی هیچوقت اینارو نگفتین بیبنین حالا من موفقم میتونم پول دربیارم همه چی دارم ولی نتونستم مث اون رفیقی پیدا کنم که به خاطر من با من باشه نه پول نه تن نه زیبایی
ولی به یه نتیجه رسیدم انسان های ضعیف وقتی بزرگ میشن احساسات خودشون رو میکشن تا چییز های بزرگ تری بدست بیارن شاید بدسش بیارن ولی همیشه تو حسرت یه بغل رفاقتی تا آخر عمر میسوزن تا آخر عمر.....