اگه بمیرم خیلی ناراحت میشم، زندگی رو دوس دارم.
دلم برای نوشیدنی جدید سفارش دادن، بیدار شدن، پنجره رو باز کردن و سرمو تو هوای تازهی صبح گرفتن ، ذوق دیدار کسایی که دوسشون داری و لحظهی رفتن خستگیت از دیدن نتیجهی تلاشات تنگ میشه. میتونم تا صبح دلیل بشمرم که چرا زندگی جالبه.