حوصله هیچی ندارم
احساس پوچی میکنم
احساس گناه میکنم
اعتماد بنفس ندارم
اظطراب اجتمایی دارم
۲۴سالمه هیچ دستاوردی ندارم نه دانشگاه رفتم نه شغلی دارم، خانوادم تو سن ۲۱سالگی شوهرم دادن فکر کردن بهترین کار دنیا کردن، حالم خوش نیست بچه ها توروقران بگید چیکار کنم امروز میخواستم خودمو از تراس پرت کنم پایین، یه لحظه قیافه خانوادم اومد جلو چشام دلم سوخت توروخدا به دادم برسین بگید چیکار کنم
