کاش میشد شمارهات را بگیرم و در اولین لحظه صدای گرم و آشنایت را بشنوم. کاش میشد تمام حرفهای ناتمام مانده در دلم را برایت بگویم؛ از دلتنگیهای عمیقی که هر روز با من هستند، از لحظاتی که به یادت لبخند زدم و اشکم سرازیر شد. کاش میشد فقط یک بار دیگر، فقط برای چند ثانیه، در سکوت، حضورم را به تو اعلام کنم و تو هم بشنوی. اما حیف که این تنها یک آرزوی دور است، در دنیایی که دیگر صدای تو در آن نیست تا به آن پناه ببرم.